Janne i trykken

Trykket på rette staden

30 November 2008 | Journalistikk, Språk | 4 Comments

Det er fascinerande kor viktig tonefallet er når noko skal formidlast. Og når det i tillegg er ein viktig bodskap som skal formidlast, slik som nyhende, er kanskje tonefallet endå viktigare?

Gaidar i utlandet må snakke ei språkleg betasuppe av dansk, svensk og norsk for å verte forstått av flest mogleg. Dei er likevel ikkje den einaste yrkesgruppa som må justere på talemålet for å lette formidlinga. Ein radio- eller fjernsynsjournalist må unngå dei mest ukjende dialektorda. Det som vert sagt skal ligge tett oppmot skriftspråket, anten det er bokmål eller nynorsk. Og trykket på ulike ord, kan vere ein form for markeringstusj for kva som er viktig å poengtere.

Eit lite, viktig, apropos når eg først er inne på temaet:
Det er ingen som snakkar nynorsk og bokmål. Vi snakkar dialekt. Gjerne ei dialekt som er bokmålsnær eller nynorsknær. Men ingen snakkar eksakt slik ein skriv orda. Dialekt er talemål. Nynorsk og bokmål er skriftspråk, eit tverrsnitt laga basert på mange forskjellige dialekter. Men unntaket er altså nyhendeopplesarane.

Odd Karsten Tveit har vorte parodiert eit utall gongar for tonefallet hans. Ein litt mindre parodiert reporter frå same fjernsynskanal er Haakon Børde. Team Antonsen tok på seg oppgåva med å justere denne underparodieringa, og inviterte Børde sjølv til å vere med på ein sketsj. Og sporty nok stiller han opp – og endar opp med eit sluttprodukt som får meg til å le høgt for meg sjølv.

For ja, journalistikk-genet går tydlegvis i arv. Berre sjå her.

Please enable Javascript and Flash to view this Flash video.

Tagger: Haakon Børde, NRK, Team Antonsen, tonefall