Janne i trykken

Greitt nok – huseigar hadde fortald meg at det ikkje var gjort heilt reint. At eg skulle få betaling for å vaske det som ikkje var utvaska. Men dette var heilt, heilt hinsides kva eg kunne førestille meg. La meg nemne nokre høgdepunkt:

* mugg i kaffitraktar
* mat i kjøleskåp som stinkar
* full frysar
* alle skap er fylt med bokstavleg talt søppel
* .. og mat, som eg ikkje vågar å prøve meg på, i redsel for kva sjukdom eg kan få. Etter den standarden gutekollektivet har levd i, stolar eg ikkje ein flekk på folka.
* støvsugar som i utgangspunktet var øydelagd prøvde eg å bruke til å støvsuge, men den vart -ytterlegare- øydelagd under bruk. Leidningen rauk ..
* kaffigrut under vasken

I det heiletatt. Karane har reist i frå kåken og latt bosset vere igjen som velkomstkomitè. Hadde det ikkje vore for at eg hadde tatt med meg sengekleda ut frå gamlekåken, hadde eg sove i gamlekåken ei siste natt, slik at eg ikkje måtte vaske ut rommet mitt. Men det vart til at eg gjorde det. Og badet. For så å ringe huseigar og sei at eg ærleg talt ikkje ville bruke ein heil dag på å vaske ut all skiten deira.