Janne i trykken

For eitt år sidan

7 august 2010 | Foto | Ingen kommentarer

SVINARTIG: Eg måtte flire litt då eg fann att dette mobilbiletet i arkivet mitt.

For pittelitt meir enn eit år sidan, då eg var sommarvikr i Firda, var ein av dei første sakene eg skreiv om svineinfluensa. Og med eit ønskje om å behalde helsa mi i god stand, måtte eg først til apoteket for å kjøpe munnbind.

Det er ikkje lenge sidan, men nett no kjennes influensahysteriet litt fjernt ut. Tida flyg.

Elisabeth går til alters!

7 august 2010 | Australia / Deakin, lydopptak | Ingen kommentarer

BRYLLAUPSDAG: Ein stor dag for ei av venninnene mine. (Photo: Walyou.com)

KYRKJEKLOKKER: Gamle klassevenninna mi går til alters i dag, 7. august!

Ho er den første i venninnegjengen min som giftar seg. Ein startar faktisk å verte vaksen no. Men sidan eg ikkje kan vere der for å oververe den store dagen, nyttar eg sjansen til å sende ei lita helsing gjennom bloggen.

Gratulerer med dagen

Vegen å gå

7 august 2010 | Foto, lydopptak | 2 kommentarer

SKULERUTA: Eg kom plutseleg på at eg ikkje har vist dykk bileta frå skulen min.

Difor vil eg nytte dette innlegget til å gjere nettopp dét. Og sidan eg nyleg har oppdaga korleis eg kan ta opp lyd og bruke det på bloggen min, tenkte eg at eg skulle ta ein munnleg gjennomgang med forklaringar til dei ulike bileta. Eg tek dette opptaket litt på sparket, så om eg hoppar litt frå den eine tanken til det andre, så er det fordi eg ikkje tenkjer så strukturert.

Skulevegen / vegen å gå

RAUDBRUN OVERGANG: Under denne «brua» og vidare oppover vegen.

EKSOTISK JORD: .. eventuelt berre tørt og med ein merkeleg farge.

ROUNDABOUT: Ein siste snirkel før ein er endå eit steg nærare skulen.

LANDSKAPSARKITEKTUR: Ope landskap og mykje tre.

HOVUDBASEN: Snart ved bygningsområdet som utgjorde mitt første møte med Deakin University.

HOVUDBYGNINGEN: Om du klarar å skimte den orange delen av bygningen med glasdør. Det er der hovudkontoret for oss internasjonale studentar er – sjølv om vi berre er 25 stk som starta no dette semesterer. I resepsjonen sit verdas hyggelegaste dame, Debbie, som prøvar å uttale namnet mitt kvar gong eg er innom.

FAKULTETET MITT: Her er fakultetet for arts and education – altså mitt fakultet. Her har eg dei to journalistikkfagene mine. Når eg har dei to andre faga må eg inn i to andre bygg. Skulen er stor, men ikkje altfor vanskeleg å finne fram i.

CAMPUSKYRKJE: Nedanfor fakultetet mitt er det ein dam med ei bru over – og ei kyrkje. Andre studentar skal ha det til at folk faktisk giftar seg der. Tippar det ikkje er studentar.. ein vil vel ikkje verte minna på eksamen og essay-skriving når ein skal gifte seg.

SOLSIDA: Ikkje at det var så veldig mykje sol då dette biletet vart tatt, men dette er benkane som er rett utanfor kantina vår. Eller «kaffetina», som eg presterte å kalle ho i ein språkforvirra augneblink (norsk = kantine, engelsk = cafeteria).

MULTIMEDIALSK: Bilete frå eine timen min med «Contemporary communication: Making sense of new media», der førelesaren vår viste oss ein YouTube-video, som eit eksempel på korleis ein kan re-samle og ta ting heilt ut av samanheng på nettet (videoen finn du her, om du er nyfiken).

Janne testar nye mediar

5 august 2010 | Australia / Deakin, lydopptak | 12 kommentarer

MULTIMEDIA: I dag har eg faktisk ikkje tenkt å skrive så veldig mykje.

Eg har vorte inspirert etter multi-media journalistikken eg hadde i dag, og har såleis tenkt å debutere med mitt første lydinnlegg på bloggen.

Målet mitt var å klare å legge inn lydfila på sjølve bloggen, slik at de ikkje trengde å klikke dykk inn på ei eiga side. Men det ser ikkje ut til at eg klarar å finne ut av korleis eg gjer dét i dag. Men eg kan jo ikkje ta heilt av heller. Eit steg om gongen!

Sjølv om de vanlegvis må førestille dykk korleis eg snakkar når de les tekstane mine – ikkje la dykk skremme. Eg bit ikkje, sjølv om det sikkert kjennes ut som om eg kjem litt nærare når de får lyd til orda mine.

Klar? Klikk på den vesle, fine lenken under:

Janne testar nye mediar

OBS! Eg har oppdaga i ettertid at eg brukte feil ord i lydklyppet mitt. Eg seier at eg ikkje har hatt «kjeldekritikk», ettersom eg har gått på ein fagskule. Men det rette ordet skulle vere «kjeldehenvisning», type «eg har lest dette i denne boka og lagar difor ei liste på slutten av oppgåva mi med alle bøkene eg har lest». For kjeldekritikk har eg altså hatt, nemleg.

Walkietalkiefuglen

3 august 2010 | Australia / Deakin | 3 kommentarer

Eg irriterte meg over vegarbeidarane sin walkietalkie utanfor vindauget mitt. Det skulle vise seg å vere ein fugl.

Dei to første vekene av opphaldet mitt i Australia budde eg på Waurn Ponds Hotel-Motel, der det blant anna overnatta ein del vegarbeidarar, ettersom dei fiksar opp vegane i nærområdet her. Dei kom gjerne seint om natta og starta på’an att tidleg om morgonen.

Fleire av morgonane vakna eg då dei starta opp bilen sin og gjorde seg klar til avreise. Ein av desse dagane, høyrtes det ut som om bilen aldri køyrde. Eller, som om arbeidskaren i alle fall ikkje kom seg avgarde. For utanfor vindauget mitt høyrte eg lydar som likna mistenkeleg på walkietalkielydar.

.. seinare lærde eg at dette faktisk var ein australsk fugl som går under namnet «Magpie». Eg døyper den herved walkietalkiefuglen.

Når eg då først er innom dyreriket i bloggen min, må eg skuffe og sei at eg ikkje har sett så veldig mykje spanande utanom då eg stakk hovudet innom dyrehagen. Men vi har faktisk brune, ville kaniner som spring rundt på campus. Utruleg søte, men dei springe vekk lenge før du har kome i nærleiken. Elles skulle eg tatt eit bilete av dei.

I want to ride my bicycle

2 august 2010 | ..litt på sida, Australia / Deakin | 2 kommentarer

Det var ein gong ei jente som hadde ein veldig lang veg til skulen, og gjekk att og fram kvar einaste dag.

Minst 30 minutt brukte ho kvar veg. Etterkvart fekk ho ein idé om å kjøpe seg ein sykkel. For tenk om ho kunne vere uavhengig av busselskapa McHarry’s og Bender’s? Tenk om ho kunne spare pengar, og i tillegg sleppe å vente på bussen når den kansje kom ein time etter at førelesinga hennar var ferdig? Og tenk om ho kunne spare miljøet litt, og attpåtil få litt trening sjølv? Ja tenk. Og ho tenkte. Og tenkte.

Først tenkte ho på ein brukt sykkel som kunne vere litt billegare. Men det var absolutt ikkje enkelt å finne. I alle fall ikkje i den same staten som ho budde. Tolmodet hennar tok til slutt, ja, slutt. Og det enda med att ho stakk nasen innom den næraste sykkelbutikken.

«Har de nokre fine syklar her som ikkje kostar skjorta?», spurte ho mennesket ho trefte på.
«Vi har ein til 160 australske dollar», sa mannen.
«Eg tar den!», sa jenta.

BOMBSHELL: Det skulle vise seg at dei berre hadde ein einaste sykkel att i den prisklassen. Og samstundes berre ein farge (naturlegvis, når det berre er ein sykkel att).

Sykkelen var. Rosa. Det var ikkje jenta sin favorittfarge. I det heiletatt. Men ho tenkte «pengar spart, pengar spart», og tok den likevel.

TILVENNINGSPROSESS: No har jenta derimot nesten vorte van med fargen og tenkjer ikkje så veldig mykje på det lenger. Sjølv om ho kjenner seg litt som ein 8-åring når ho syklar, ettersom hjelmen gjer at ho i same slengen må ha håret i ein hestehale.

THINKING AHEAD: Hittil har jenta brukt sykkelen og hjelmen sin kvar gong ho har vore på skulen. Og jenta syntes det kjentes frykteleg bra ut! Her. Knipsa medan ho venta på at den første førelesinga på måndag skulle starte.

Jirrahlinga Sanctuary

30 juli 2010 | Australia / Deakin, Foto | 6 kommentarer

DYRERIK DAG: På ein fantastisk solrik og skulefri dag, valte eg og fire andre jenter å oppsøke ein dyrehage med wombatar, kenguruar, koalabjørnar og mange andre søte og rare dyr.

Vi reiste til Geelong city, og tok ein 40 minutt lang busstur til Queenscliff for å ta ein nærare kikk på dyrelivet i vårt nye studieland. Ein særs vellukka tur.

KOSEDYR: Eg fekk sjansen til å halde ein levande wombat! Den næraste slektningen til koalabjørnen. Pelsen var ikkje spesielt mjuk, men den var varm og god å halde på. Denne var berre eitt år gamal, men likevel ganske stor.

RADARPAR: Dyrepassaren Ken presenterte oss for den loddne koalabjørnen Squiggly. Stakkarsen var sjuk og budde for augneblinken i eit eige avlukke vekke frå dei andre koalabjørnane. Kvar fredag tek Ken Squiggly ut for ei runde i dyreparken for å venne han til alle dei ulike lydane og gjestane, ettersom han var ganske skvetten i starten. Når koalabjørnen er lei, startar han å bite i jakka til Ken.

HIPPHIPPHURRA! Eit sikkert teikn!

HJARTEKNUSAR: Ein kom ganske nær kenguruane. Men eg skal ikkje ta æra for dette biletet, som er teken av Gail frå New York.

KAFFÉNOSTALGI: På enden av ruta i dyreparken var det ein søt liten kaffé med ørten kenguru- og koalabjørnbamsar.

PATRIOTISME: Aussiane er veldig patriotiske, og ein kan sjå flagget deira på alskens plassar. Næraste naboen min har flagget til topps kvar dag. Eg tek meg sjølv i å tenke: Sjølv om elgen nesten er synonymt med Noreg, trur eg ikkje du ville sett ein elgebamse med eit norskeflagg med/på seg. Eller?

Beautiful day

26 juli 2010 | Australia / Deakin | Ingen kommentarer

STEMING, TYPE GOD: Sola skin, eg trenar og les, og har i tillegg nesten vorte van med klorsmaken på det lokale vatnet.

Eg har omsider inntatt det lokale treningssenteret på campus. Det er ikkje store greiene – og langt i frå noko som liknar treningssentera i Bergen. Men det er lite, søtt, og absolutt ikkje overfylt. Sjølv i prime time-treningstid er dei fleste apparatene lett tilgjengelege. Gode greier! Einaste eg er skeptisk til er teppet på golvet som dekkjer heile lokalet. Det er tydeleg at engelskmennene har sett sine spor i dette landet.

For å kome inn i det nye treningssenteret, valte eg å sei ja til noko dei kalla for ein «fitness assess». Eg, blåaugd som eg er, hadde berre rekna med å få spørsmål om kva eg ville oppnå med treninga og deretter få utdelt eit program etterpå. Men her dukka det plutseleg opp ordre om push ups, sit ups og sykling. Kos!

Men no har eg i alle fall eit program og har kome i gong. Og det kjennes frykteleg godt ut! Eg følar at eg må vere ganske flink å trene no då eg berre sit pal i ro og lese og lese. Vert rastlaus av det heile. Planen er å prøve seg på saltimar i tillegg til styrke- og kondisjonstreninga òg. I neste veke skal eg prøve boksetimen dei tilbyr her – ei form for trening eg aldri har prøvd før. Reknar med det skal bli artig å slå litt i frå seg.

SOMMARBLOMAR: Ute av samanheng, men på graset på campus er det eit område med mange slike fine blomar. Nett dei same som bestemora mi har i hagen sin.

TOALETT-KOMPLIMENT: Overraskande oppmuntring på eit av toaletta på campus. Men det fekk meg til å smile i det minste.

South Valley Road

26 juli 2010 | Australia / Deakin | Ingen kommentarer

ADRESSA MI: 232 South Valley Road. Eit ordinært murhus i Waurn Ponds.

Jaudå. Ting kjem med jamne mellomrom her! Blogginga må berre porsjonerast, ettersom eg følar eg må konsentrere mest mogeleg på lesinga for å kome a jour med heimeleksene mine. Men her kjem altså eit knippe bilete frå heimen min dette året.

Samanlikna med i Noreg, der trehus er så å sei det einaste du ser, er faktisk husa i Australia ganske så varierete. Ikkje at det er trehus her, for så vidt. Men i utsjånad er dei ganske ulike. Det er tydeleg å sjå at husa skal matche personlegdomen til den som bur inni husa. Eg reknar med eg må ta ein fotosafari ein dag for å vise kva eg meiner.

DONALD-POSTKASSE: Postkassa vår, og alle dei andre sine, gir meg assosiasjonar til Donald Duck. Manglar berre den raude «vinpelen» som blir vippa opp når det er post der. Skilnaden mellom den norske og den australske postkassa gjer det tydeleg at det ikkje regnar like mykje i Australia som heime.

AVSLAPPINGSSTAD: Dette er sosialiseringsstaden nummer éin og ein av dei stadane eg får testa engelsken min mest. Eg bur trass alt i eit veldig internasjonalt kollektiv saman med fem andre jenter i frå Australia, Malaysia, India, Indonesia og Thailand.

GASSKOKKELERING: Kjøkenet. Med gassomn. Skumle greier å lage middag på.. Men eg har overlevd hittil. Men eg var utvilsom litt nervøs første gongen.

DATAHJØRNET: Der eg sit å skriv på bloggen min, blant anna.

SOFAKOS: Min vesle sofa. Der eg vanlegvis gjer mesteparten av lesinga mi. Godt å ha ein mjuk stad å sitte, i alle fall.

ZZZZZZZ: Senga mi. Og ein liten TV eg faktisk ikkje har skrudd på enno, ettersom det er veldig mykje meir sosialt å sitje ute i stova saman med dei andre.

HALLWAY: Døra til gangen vår.

KLINKANDE KLÅRT. Vi har berre dørklinker i leilegheita. Første gongen brukte eg sikkert to minutt berre for å finne ut låsemekanisma på den andre sida av døra. Vi brukar ikkje nøkkel på innsida for å låse nemleg, men ein liten lås inni låsen.. forvirrande? Ja!

My guilty pleasure

25 juli 2010 | Australia / Deakin | 3 kommentarer

JIPPIIIII: Sjå, mamma! Sjå, storesysta! Dei har Syden-Isen i Australia!

Kvar gong når familien reiste til «sydenland» tidlegare, åt vi mest den same isen kvar dag. Magnum white. Eller Magnum blanco – som den heitte i både Portugal og Spania. Nydelegaste isen!

Det tragiske er at dei ikkje har ein einaste iskrem heime i Noreg som faktisk har kvit sjokolade utanpå. Det er jo nydeleg godt! Og inni – knallgod vaniljeis, der du faktisk ser vaniljefrøa. Yummy!

No er det søndag morgon, og eg skal hive i meg frukost, deretter stikke på treningssenteret. Det har overhovudet ingen samanheng med det eg har skrive ovanfor ..

Tagger: iskrem, Magnum blanco, Magnum white